W tym artykule przyjrzymy się temu, kiedy myślenie o jedzeniu zaczyna być nadmierne i pochłaniać zbyt dużo czasu. Tekst pomoże Ci zastanowić się, kiedy warto udać się do psychologa i kiedy trudności związane z jedzeniem zaczynają być problemem, nad którym można pracować podczas spotkań ze specjalistą.
Poniżej znajdziesz wskazówki, które mogą pomóc Ci zastanowić się, czy Twoja relacja z jedzeniem wymaga konsultacji z psychologiem lub psychoterapeutą.
Kontrolowanie wagi i wyglądu
Jeśli centralnym punktem Twojej codzienności staje się pilnowanie tego, ile kalorii jesz, ograniczanie posiłków lub kontrolowanie i monitorowanie tego, jak wygląda Twoje ciało, warto rozważyć konsultację.
Ograniczanie jedzenia czy nadmierna koncentracja na jego ilości mogą być sygnałem, że warto przyjrzeć się swojej relacji z jedzeniem. Zaburzona relacja z jedzeniem to temat, który często pojawia się w gabinetach terapeutycznych. Praca nad tym obszarem może pomóc przyjrzeć się własnym zachowaniom, przekonaniom i temu, jak wpływają one na codzienne funkcjonowanie.
Nieprzyjemne emocje odczuwane po jedzeniu
Jeśli zdarza Ci się odczuwać po jedzeniu poczucie winy, smutek, lęk, złość lub inne nieprzyjemne emocje, warto zastanowić się, z czego one wynikają.
Jakie myśli kryją się pod tymi emocjami? Co sprawia, że w ogóle się pojawiają?
Często znaczenie mogą mieć różne przekonania na swój temat, dotyczące własnego ciała czy wymagań wobec siebie. Mogą być one związane również z wcześniejszymi doświadczeniami. Warto przyjrzeć się temu, czy nie wpływają na codzienność i relację z jedzeniem.
Sztywne i restrykcyjne zasady dotyczące odżywiania
Jeżeli przestrzegasz sztywnych zasad związanych z jedzeniem, które sprawiają, że mocno koncentrujesz się na tym, co i w jaki sposób jesz, a dodatkowo powoduje to nieprzyjemne emocje i znacznie obniża jakość Twojego życia, warto zastanowić się, czy te zasady nie zaczynają utrudniać Ci funkcjonowania.
Często mamy wobec siebie różne oczekiwania, które wpływają na nasze strategie radzenia sobie i zasady stosowane na co dzień. Możemy np. dążyć do idealnej sylwetki poprzez ograniczanie jedzenia.
Jednym z objawów anoreksji może być właśnie ograniczanie jedzenia. W zaburzeniach odżywiania mogą pojawiać się również zachowania kompensacyjne, np. wywoływanie wymiotów czy przeczyszczanie się w celu pozbycia się spożytego jedzenia.
Przeczytaj – jak przejawia się perfekcjonizm?
Porównywanie się do innych a obraz własnego ciała
Porównywanie się do innych może być paliwem dla naszych przekonań o sobie oraz wygórowanych wymagań.
W świecie mediów społecznościowych często zamieszczane są przekoloryzowane czy zmodyfikowane treści pokazujące idealne sylwetki. Możemy na ich podstawie wyrobić sobie przekonanie, że właśnie tak wygląda standard i rzeczywistość.
Tymczasem publikowane zdjęcia mogą być przerobione i odbiegać od tego, jak rzeczywiście wygląda ciało przeciętnej osoby. Warto pamiętać, że to, co widzimy w mediach społecznościowych i u innych ludzi, stanowi jedynie ułamek, fragment czy wierzchołek góry lodowej, który wcale nie musi odzwierciedlać tego, jak naprawdę wygląda życie danej osoby.
Zaburzenia odżywiania a poczucie własnej wartości
To, jak postrzegamy swoje ciało, jak czujemy się ze sobą i w jakim stopniu akceptujemy siebie oraz swój wygląd, może wpływać na nasze poczucie własnej wartości.
Jest to ważny element, chociaż oczywiście nie jedyny, który może wpływać na to, jak czujemy się ze sobą, jak otwarci jesteśmy w relacjach oraz w jaki sposób traktujemy siebie i swoje ciało.
Zaburzona relacja z jedzeniem – jakie pytania warto sobie zadać?
Jeśli rozważasz konsultację z psychologiem lub psychoterapeutą i chciałabyś lub chciałbyś pracować nad swoją relacją z jedzeniem, możesz zacząć od przyjrzenia się swojej sytuacji.
Spróbuj odpowiedzieć sobie na kilka pytań:
- Czy dostrzegasz jakieś trudności w swojej relacji z jedzeniem?
- Jeśli tak, jakie konkretne zachowania sprawiły, że zaczęłaś lub zacząłeś myśleć o pomocy psychologicznej?
- Czy zauważasz, że ograniczasz ilość posiłków?
- Czy zaczęło Cię coś niepokoić w sposobie, w jaki postrzegasz swoje ciało?
- Czy odczuwasz nieprzyjemne emocje związane z jedzeniem?
- Jakie myśli zazwyczaj pojawiają się w takich sytuacjach?
- Czy masz określone przekonania na temat jedzenia?
- Czy pamiętasz trudne doświadczenia, od których mogły rozpocząć się te trudności?
- W jaki sposób zazwyczaj radzisz sobie z emocjami?
- Czy jedzenie pełni dla Ciebie np. funkcję nagrody?
- W jaki sposób jedzenie wpływa na Twoje emocje?
- Co chciałabyś lub chciałbyś zmienić?
- Jak wyglądałaby dla Ciebie skuteczna terapia?
- Jakie byłyby Twoje oczekiwania wobec terapeuty?
- Po czym Ty, terapeuta albo Twoi bliscy moglibyście poznać, że czujesz się lepiej i w Twoim życiu zaszła zmiana?
- Jakie wskaźniki mogłyby świadczyć o tym, że Twój cel został osiągnięty?
- Od jak dawna zmagasz się z trudnościami związanymi z jedzeniem?
- Czy pojawiły się nagle, czy jesteś w stanie wskazać konkretny moment?
- Czy może trudności związane z jedzeniem towarzyszą Ci już od dzieciństwa?
Warto również zastanowić się, czy Twoja relacja z jedzeniem wpływa na relacje z innymi ludźmi lub rodziną oraz co mogłoby zmienić się w Twoim życiu, gdyby udało Ci się nad nią popracować.
Artykuł: Czym jest jedzenie emocjonalne?
Dlaczego ważne jest dla Ciebie to, żeby pracować nad trudnościami związanymi z odżywianiem? Co Cię motywuje? Co sprawia, że jest to dla Ciebie obszar wymagający uwagi?
Gdzie szukać pomocy w przypadku zaburzeń odżywiania?
Po pierwsze, warto skorzystać z konsultacji psychologicznej. To spotkanie, podczas którego psycholog może przyjrzeć się zgłaszanym trudnościom i zarekomendować dalszą formę pomocy.
Pierwsze spotkania zazwyczaj obejmują wywiad psychologiczny. Specjalista zbiera ogólny obraz Twojego funkcjonowania, czyli np. informacje o tym, jak wygląda Twój typowy dzień, jakie problemy, trudności i objawy występują oraz od kiedy się pojawiają. Czasami pytania mogą dotyczyć również historii medycznej czy wcześniejszych doświadczeń.
To bardzo ważny etap, ponieważ pozwala lepiej zrozumieć zgłaszany problem, jego przebieg oraz to, jak relacja z jedzeniem wyglądała na przestrzeni różnych okresów życia.
Po pierwszych spotkaniach psycholog może zarekomendować dalsze działania. Jeżeli okaże się, że jest to obszar wymagający pracy psychoterapeutycznej, można rozważyć rozpoczęcie psychoterapii.
Terapia zaburzeń odżywiania – jak może wyglądać pomoc?
Psychoterapia może być jednym z elementów pomocy osobom doświadczającym zaburzeń odżywiania, takich jak m.in. anoreksja, napadowe objadanie się czy inne zaburzenia odżywiania.
Jednym z podejść wykorzystywanych w pracy terapeutycznej jest psychoterapia poznawczo-behawioralna. Pozwala ona przyglądać się zależnościom pomiędzy myślami, emocjami, zachowaniami i reakcjami w ciele.
Dzięki zrozumieniu takiego mechanizmu możesz przyjrzeć się temu, jakie przekonania i zachowania pojawiają się w określonych sytuacjach oraz jakie sposoby radzenia sobie pomagają, a jakie mogą podtrzymywać trudności. Przykładem takich zachowań mogą być zachowania kompensacyjne.
Sprawdź: Jak psychoterapia może Ci pomóc odbudować relację z jedzeniem?
Psycholog i psychoterapia zaburzeń odżywiania – od czego zacząć?
Jeżeli wahasz się, jaka forma pomocy psychologicznej będzie dla Ciebie odpowiednia i którego specjalistę wybrać, możesz rozpocząć od konsultacji.
Jeśli nie wiesz, od czego zacząć, zachęcamy Cię do zapoznania się z naszą ofertą. Aktualnie prowadzimy bezpłatne konsultacje wstępne, podczas których psycholog lub psychoterapeuta poznawczo-behawioralny pomaga dobrać odpowiednią osobę z zespołu, pracującą w obszarze zgłaszanych trudności.
Umów się na darmową konsultację wstępną
Konsultacja jest niezobowiązująca i bezpłatna, dzięki czemu możesz spokojnie podjąć decyzję, co dalej i czy chcesz kontynuować spotkania.
