Zaburzenia lękowe - terapia w Krakowie i online

Zaburzenia lękowe a nadmierne zamartwianie się 

Każdy z nas czasem się zamartwia. Czy różni się “normalne” zamartwianie się od zespołu lęku uogólnionego? W zaburzeniach lękowych zamartwianie się jest nadmierne, powoduje cierpienie i zakłóca funkcjonowanie na co dzień. Zamartwianie się w zaburzeniach lękowych może dotyczyć wielu spraw – na przykład zawodowych, szkolnych, towarzyskich, zdrowotnych, geopolitycznych czy finansowych. 

Kryteria zaburzeń lękowych

Kluczowe cechy zaburzenia lękowego uogólnionego według DSM-5 to przede wszystkim martwienie się, które jest trudne do opanowania i może dotyczyć różnych spraw. Ponadto często prowadzi do fizycznych trudności na przykład napięcia mięśni, zmęczenia, rozdrażnienia czy problemów z koncentracją i ze snem.   Zgodnie z kryteriami, aby postawić diagnozę zespołu lęku uogólnionego, lęk powinien powodować cierpienie lub ograniczać funkcjonowanie w różnych sferach. Czas trwania objawów powinien wynosić minimum sześć miesięcy przez większość dni. To ważne, aby zróżnicować zaburzenie lękowe uogólnione z innymi zaburzeniami na przykład zaburzeniami nastroju, ocd czy zaburzeniami wywołanymi używaniem substancji psychoaktywnych.

Zamartwianie się w zespole lęku uogólnionego (GAD) 

Zamartwianie się typu pierwszego dotyczy codziennych spraw na przykład związanych ze zdrowiem, relacjami, niepowodzeniami.

Zamartwianie się typu drugiego to inaczej mówiąc zamartwianie się zamartwianiem. To mogą być myśli w stylu “Martwienie się może wyrządzić mi krzywdę”, “Jeśli będę się tak zamartwiał to w końcu zwariuję”, “Moje zamartwianie się sprawia że przyjmuje nade mną kontrolę”.  To są tak zwane negatywne przekonania o zmartwieniach –  mówią o szkodach często związanych z brakiem kontroli czy zagrożeniem jakie płynie ze zmartwień.  W zaburzeniu lękowym uogólnionym mówimy też o pozytywnych przekonaniach o zmartwieniach czyli tych, które dotyczą przekonań o możliwych korzyściach z zmartwień.  Możemy myśleć na przykład „Jeśli będę się tak zamartwiać to w końcu przygotuje się na najgorszy scenariusz lub zapobiegnę katastrofie.”

Nadmierne zamartwianie się

Zamartwianie to naturalny proces który towarzyszy każdemu z nas.  Każdy się czasem zamartwia i doświadcza lęku. Problem pojawia się jednak wtedy kiedy nasze zmartwienia są nadmierne i nieadekwatne oraz powodują cierpienie i zakłócają nasze funkcjonowanie oraz wpływają na inne obszary życia. 

Zastanów się, co robisz w odpowiedzi na zamartwianie się. Czy próbujesz kontrolować myśli, unikać zmartwień lub poszukujesz wsparcia? A może masz potrzebę upewniania się, bo trudno Ci tolerować niepewność? W jaki sposób, to co robisz wpływa na zmartwienia?  Pamiętaj, że im bardziej próbujemy kontrolować albo tłumić myśli,  tym bardziej mogą się one nasilać, co sprawia, że utwierdzamy się w błędnych przekonaniach i powstaje błędne koło lęku.

Objawy somatyczne lęku 

Zamartwianie się i zaburzenie lękowe uogólnione przejawia się nie tylko nadmiernym analizowaniem, ale również może powodować napięcie w mięśniach czy trudności ze snem. Gdy doświadczamy nadmiernego lęku możemy mieć problem z koncentracją uwagi czy ze skupieniem. Co więcej może pojawiać się też pobudzenie czy nerwowość.

Diagnoza zaburzeń lękowych 

Aby postawić diagnozę zaburzenia lękowego uogólnionego, warto udać się do specjalisty psychologa lub psychoterapeuty, który przeprowadzi dokładny wywiad oraz wykona badanie standaryzowanymi narzędziami. Pamiętaj że diagnoza nie jest etykietą a jedynie wskazówką która pozwala dobrać odpowiednią formę leczenia. Po wstępnych konsultacjach diagnostycznych psycholog zarekomenduje dalszą formę pomocy psychologicznej lub/i zaleci konsultację z psychiatrą. W przypadku zaburzeń lękowych może to być psychoterapia poznawczo-behawioralna oraz farmakoterapia. 

Leczenie zaburzeń lękowych – psychoterapia i farmakoterapia

Leczenie zespołu lęku uogólnionego zazwyczaj obejmuje psychoterapię czy farmakoterapię. Skuteczną, opartą na rzetelnych dowodach naukowych, metodą leczenia jest terapia poznawczo-behawioralna zaburzeń lękowych. Kładzie ona nacisk na to, w jaki sposób nasze myśli emocje i zachowania wzajemnie są ze sobą powiązane. 

Terapia poznawczo-behawioralna zaburzeń lękowych 

Terapia poznawczo-behawioralna to skuteczne narzędzie do leczenia zaburzenia lękowego  uogólnionego. Ważną rolą w terapii poznawczo-behawioralnej odgrywa psychoedukacja, która pozwala na zrozumienie tego, w jaki sposób działa nasz lęk.  Podczas terapii poznawczo-behawioralnej możesz spodziewać się że terapeuta będzie odnosił się do twoich myśli, emocji i zachowań. Terapia poznawczo-behawioralna zakłada że to nasze myśli i przekonania wpływają na to jak się czujemy, a więc modyfikując nasze przekonania jesteśmy w stanie wpłynąć na nastrój i samopoczucie. Terapia poznawczo-behawioralna zaburzeń lękowych pozwala więc przerwać błędne koło zamartwiania się przez modyfikacje przekonań.